Nefsimize Seslenelim?

İslam'da ahlakı iman'dan ayırmak mümkün değildir. Zira bütün Kur'an emirlere boyun eğmek imanın gereğidir. Bu emirlere uymakla da en üstün ahlaki değerler elde edilir. "Müminlerin iman açısından en mükemmel olanı, ahlakı en iyi olanıdır." (Buhari, Edeb, 39)
Kullanıcı avatarı
erdal58
Usta Üye
Usta Üye
Mesajlar: 199
Kayıt: Cmt May 19, 2007 1:00 am
Konum: istanbul

Nefsimize Seslenelim?

Mesajgönderen erdal58 » Sal Haz 19, 2007 1:27 pm

Ey nefsim!
Sen kendini seviyor; ama sadece kendini seviyorsun. Kerameti kendinden menkul şeyhler gibi, kendi zatında cazibeli haller bulup kendi kendine aşık oluyorsun. Öyle ki başkalarını sevdiğinde, hatta hizmet deyip, hayır deyip başkalarının yardımına koştuğunda dahi kendi menfaatin uğruna çalışıyor, sinsi sinsi kendi payına ne düşer diye hesap edip, dolaylı yoldan yine kendine varıyorsun. Kendini destanlara sığmayan bir Leylâ görüyor, kendi zatına aşık oluyorsun. Ama böyle yapmakla aşka zulmediyor, dünyadaki en güzel duygu sevgiye cevr ediyorsun. Bilmez misin, aşk denince bir aşık, bir de ona mukabil gelen maşuk olur. Sevgiden bahsedeceksen onda bir seven, bir de sevilen bulunur. Hem sevenin, hem de sevilenin aynı olması duyulmuş şey; aşığın, ayn-ı maşuk olduğu görüldük iş değildir. Gel bu kara sevdadan vazgeç; sevdanın karasını değil, ak olanını tercih et! Kendinde sevgiye layık gördüğün ne güzelliğin varsa hepsi Rabb’indendir; sen Rabb’ini sev! Aynaya değil, güzele; gölgeye değil, asla aşık ol!
Men samete neca
Kullanıcı avatarı
erdal58
Usta Üye
Usta Üye
Mesajlar: 199
Kayıt: Cmt May 19, 2007 1:00 am
Konum: istanbul

Mesajgönderen erdal58 » Sal Haz 19, 2007 1:28 pm

Ah nefsim, gafil nefsim!
Hayırlar işledim, başarılar elde ettim; görmedin mi nice ümranlar inşa ettim; hele bak bir akranlarıma, onların beceremediği ne işler hallettim diyorsun. Lakin böyle demekle kendine yazıklar ediyorsun! Bilmezmisin ki hayır vücudidir; iyilik ancak bir varlığın üzerine müesses olabilir. Sense vucudî değil ademîsin; varlığa değil yokluğa yakınsın. Şöyle bir bak kendine: Şu benim bedenim, benden bir parça diye tuttuğun elin senin midir?! Konuşuyorum dediğin dilin, bizatihi kendi başına elde ettiğin bir sermaye midir?! Sana Allah’ın ihsan ettiği nimetleri sahibine ver de, şöyle kendi varlığınla bir ortaya çık desem, ne cevap verirsin?! Var olabilmek için ne yaptın, kendini varlık alemine çıkarmak için ne harcadın desem, ne diyebilirsin?! Allah sana bu eli vermeseydi tutamayacak, bu dili ihsan etmeseydi konuşamayacaktın. Allah seni yaratmasaydı sen olmayacaktın. Şimdi nasıl olur da elinle tuttuğun hayrı, dilinle konuştuğun başarıyı kendin yaptın sayarsın. Ne cesaretle kalkar bunca hayrım var deyip, kendini hayırlı sayarsın! Sen hayırlı değil zararlısın! Sen hayrın sahibi değil, bilakis hırsızısın!
Men samete neca

“Ahlak” sayfasına dön

Kimler çevrimiçi

Bu forumu görüntüleyen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir